از خاطره تا نوشتن، از آموزش تا کشف خود گاهی فکر می‌کنم زندگی، پیش از آن‌که به مجموعه‌ای از رویدادها شبیه باشد، به انبوهی از

خاطره‌نویسی خلاق؛ جایی برای بازآفرینی خودمان گاهی فکر می‌کنم خاطره‌نوشتن فقط ثبتِ آن‌چه گذشته نیست؛ نوعی بازگشت است. بازگشتی آرام به لحظه‌هایی که شاید سال‌ها

گشتانۀ نه، قصه یک روز معمولی و متفاوت رفتیم محله‌ی عرب‌ها؛ جایی کاملاً جدید. هیچ‌وقت گذرم به آنجا نیفتاده بود. اسمش را هفته‌ی پیش در

گلمکان، دره سحرانگیز کشوه ساعت هفت‌‌ و چهل دقیقه ایستگاه هفت‌ تیر بودیم. با یک مینی‌بوس و گروهی از گردش‌گران، زن و مرد، راهی درهٔ

باید بارها بنشینم و عکس‌هایت را تماشا کنم، من که سال‌ها از کنار تو گذشته‌ام، چون عابری گیج و خاموش، غرق در افکار خود، بی‌آن‌که