کوهسنگی
دلم کوهستان میخواهد،
کوهِ سنگی
کوهی که جانش از سنگ است،
سنگهای تراشیده
دانههای ریز و براق به هم چسبیده،
یک دست و متراکم.
دلم کوهِ سنگی میخواهد برای نشستن،
و آفتابگرفتن
کجای شهر مییابی سنگیتر از کوهسنگی،
آنجا که دیزیهای سنگیاش آشنای قدیمی زنان است
برای خورشتهای رنگی، آبگوشت با عطر مرزهی ایرانی.
با دو خط مترو رسیدیم به تکهای از بهشت،
هم آب داشت، هم آبادانی،
هم گل داشت، هم پرنده،
هم کالسکه برای گشتوگذار
اطراف دو کلهقندِسنگی
دو کلهقند در دل شهر مثل دو برادر،
شاید یک خواهر و یک برادر
نشستهاند روبهروی هم به تماشای شهر،
به تماشای مردم، ماشینها، بوقها، دودها
گاهی دود ماشینها و سیگار آدمها، نفس دو کوه را میبندد.
بالا کوه هوا کمی رقیق است.
نسیم با عجله میوزد،
گیسوان دخترکان در هوا پریشان میشود
و تاب میخورد.
صحبتهای همسرم از دیدنیهای کوهسنگی:
«سلام دوستان عزیز،
امروز دومین گشتانهی ماست. به خاطر اینکه دیر راه افتادیم، کوهسنگی را انتخاب کردیم.
اینجا یکی از مهمترین پارکهای ایران است با ۱۰۰ هکتار مساحت.
قدمتش به دوران صفویه میرسد. دو کوه کلهقندی دارد از جنس سنگ هرکاره یا هرکره که تراش میخورد و برای پخت آبگوشت و خورشت بسیار کاربردی است.
اینجا به نوعی بام مشهد است. مشهد از آن بالا زیر پای ماست.
چون این جا وسط شهر مشهد است، زائران و مسافران زیادی میآید از اقصی نقاط ایران حتی عربها اینجا میآیند.
در این مکان میتوانی با رفتار و فرهنگ شهرهای مختلف آشنا شوی.
امروز با یک خانواده کرمانی صحبت کردیم و یک خانواده اصفهانی را دیدیم، شماره تلفن دادیم و گرفتیم.
الان میرویم بالای کوهسنگی تا شهر مشهد را به شما نشان دهیم.
تا اینجا به ما خیلی خوش گذشته جای شما خالی.»
با تشکر
مهتاب صادقی
۱۴۰۴/۷/۱۱
عکسهای کوهسنگی را در لینکهای زیر تماشا کنید:
اینستاگرام: https://t.me/mahtabsadeghi48/1710
تلگرام: @mahtabsadeghi48
آخرین نظرات: